اين كتاب مسلّم مىشود كه حتما تأليف آن پيش از اواخر ذيقعدهء 547 بپايان رسيده و آن بدينگونه است كه نسخهء از همين تفسير ابو الفتوح در طهران است كه در ماه صفر 980 بخطّ احمد بن شكر اللّه نوشته شده و نسخه‌ايست نسبة درست از سورة النساء تا اوائل مجلّد دهم و كاتب در پايان آن چنين رقم كرده است : « و قد شرف بتنميق هذه المجلّدة على يد [ ه ] العبد الضعيف المذنب الخاطى المفتقر الى رحمة الملك المنّان سيّدى احمد بن شكر اللّه عفى عنهما بكرمه فى شهر المبارك صفر ختم بالخير و الظفر سنة ثمانين و تسعمائة الهجريّة النبويّة المصطفويّة اللهمّ اغفر لصاحبه و كاتبه و قاريه و ساعيه و سامعه و طالعه و ناظره و عامله و مصنّفه و مؤلّفه بمحمّد و آله الطّاهرين » . [ اجازات ابو الفتوح ] [ 1 - اجازه از ابو الفتوح در سال 547 ] صرف نظر از لغزشهائى كه كاتب را در انشاء اين چند سطر رخ داده است اين نسخه فائدهء بسيار مهمّى كه دارد آنست كه در پشت صحيفهء اوّل آن بخطّ قديم كه تقريبا از همان اوان نسخه نويسى است چنين نوشته شده : « صورة اجازة الشيخ المفسّر قدّس روحه : أجزت للاجلّ العالم الاخصّ الاشرف . . . « 1 » ادام اللّه توفيقه و تسديده ان يروى عنّى هذا الكتاب من اوّله الى آخره على الشرائط المعتبرة فى هذا الباب من اجتناب الغلط و التصحيف ، كتبه الحسين بن علىّ بن محمّد ابو الفتوح الرّازىّ ثمّ النيسابورىّ ثمّ الخزاعىّ مصنّف هذا الكتاب فى اواخر ذى القعدة سنة سبع و أربعين و خمسمائة حامدا للّه تعالى و مصلّيا على النبىّ و آله » . اين اجازت را ابو الفتوح در اواخر ذيقعدهء 547 نوشته و اين تاريخ پس از اتمام تأليف كتاب است و شايد باحتمال بسيار همان سال فراغت از تأليف كتاب يا يكى دو سال پس از آن باشد و قطعا كتاب خود را پس از 547 تأليف نكرده است و مسلّم است كه اين اجازت بخطّ وى بر پشت يا در ذيل نسخه‌اى كه در زمان او برداشته بوده‌اند و يكى از نسخه‌هاى اصل بوده است نوشته شده و سپس بر پشت نسخهء ديگرى كه در 980 برداشته‌اند نقل كرده‌اند و اين نكته خود در نهايت اعتبار است و بهترين

--> ( 1 ) - - اشاره به آنست كه نام مجاز له را كاتب نسخه حذف كرده است .